سورنا لطفینیا
شهر جولیان از شهرهای تاریخی ایلام، در حالی که نمادی از تمدن ایرانی است، امروزه، جایی برای کشاورزی شده و گندم و جو، در آن کاشته میشود. جولیان از شهرهای تاریخی ایلام است که در ۱۰ کیلومتری شهر آبدانان و در جنوب خاوری(:شرقی) این استان است.
به گزارش مهر؛ شهر جولیان در بخش سراب باغ در دامنهی کبیرکوه و گسترهی باستانی آن یکی از زیباترین آثار به جای مانده از روزگاران پیش از اسلام است. این شهر به شوند(:سبب) یادمانهای گوناگون تاریخی یکی از بهترین جاها برای واکاوی سرگذشت روزگار ساسانی در استان ایلام است. یافتن این شهر نیز همانند دیگر شهرها و جاهای تاریخی به شوند نبود تابلوی راهنمایی و بدون شناخت نسبت به منطقه، سخت است.









انوشیروان پسر قباد ساسانی، پس از مرگ پدر بر اورنگ شاهنشاهی ایران تکیه زد. وی به دادگری پرآوازه بود و یکی از خوشنام ترین پادشاهان دودمان ساسانی.
بهرام گور،(بهرام پنجم یا وهرام)، پانزدهمین شاهنشاه ایران از دودمان ساسانی، پسر و جانشین یزدگرد اول بوده است. پس از مرگ یزدگرد بزرگان ایران شاهزاده ای را بهنام خسرو بر تخت نشاندند اما ”منذربن نعمان“ امیر حیره، که سرپرست بهرام بود او را یاری کرد و نیرویی مجهز به فرماندهی پسر خود «نعمان بن منذر» بهسوی بهرام فرستاد، نعمان به سوی تیسفون راند و بزرگان وحشت کرده و با منذر و بهرام به گفتوگو پرداختند، در پایان، خسرو از تخت پادشاهی به زیر کشیده شد و بهرام (از سال ۴۲۱ تا ۴۳۸ میلادی به مدت ١٧ سال) بر تخت پادشاهی تکیه زد، مشهوراست وی برای بهدست آوردن تخت سلطنت، تاج شاهی را از میان دو شیر ربود.
در سال ۳۴۶ مهی، ابومنصور توسی، فرمانروای توس و نیشابور، که مردی دهقاننژاد و دوستدار فرهنگ نیاکانی بود، به وزیر خود ابومنصور مُعمری دستور داد تا از دانشوران ایرانی بخواهد تاریخ باستانی ایران را که به زبان پهلوی و در کتابی به نام «خدای نامگ» گردآوری شده است، به پارسی درآورند. معمری چهار دانشمند فرزانهی ایرانی را، که همگی زرتشتی بودند، از گوشه و کنار ایران فراخواند و از آنان چنین خواست که در توس بنشینند و نامهی شاهان ایران و کارنامهی ایشان را، از آغاز تا روزگار یزگرد سوم، بنویسند. نام آن چهار تن دانشور بزرگ ایرانی چنین بوده است:
«چُغازَنبیل» نیایشگاهی است باستانی و با پیشینهی بیش از ۳ هزار سال، که در جنوب باختری(:غربی) ایران و در استان خوزستان قرار دارد. این سازه از شهر باستانی شوش ۳۵ کیلومتر فاصله دارد. مسیر رسیدن به چغازنبیل از راه اهواز به شوش است اما جای دقیق آن میان شوشتر و شوش در کنار رود دز قرار دارد و این بیانکنندهی این است که هنگام ساخت زیگورات، شهرهای شوش و شوشتر هر دو وجود داشتهاند. (به پرستشگاههای پله مانند زیگورات گفته میشود)