نگار پاکدل
بیست بهمنماه سال ٢۴٧ هجری، بنابر برابرگذاریهای تاریخی، همزمان است با روزی که یعقوب لیث، هرات، بامیان، بلخ، کابل، غزنه و بُست را از یوغ تازیان رهاند. او را میتوان از مبارزان خستگیناپذیر راه آزادی و یکپارچگی ایران، برشمرد. یعقوب لیث صفاری، کسی است که تلاش کرد تا شکوه و ارجمندی را به ایران بازگرداند.
در تاریخ، چنین آمده که او پس از گذشت نزدیک به سه سده پس از یورش تازیان بر ایران، در هنگامهای که ایرانیان ناچار بودند به زبان عربی، سخن بگویند، به زبان مادریاش، به زبان فارسی سخن گفت.
«اگر اشوزرتشت برای ما آموزشهای نیک و خردمندانه آورد، اگر منشور حقوق بشر، ارمغان کوروش بزرگ بود و اگر داریوش بزرگ، مدیریت و تدبیر کشورداری را به ما ارزانی کرد تا بتوانیم به میراث گرانبهای خود ببالیم و آن را به جهانیان پیشکش کنیم، فردوسی نیز “حماسهی داد” را به ایرانیان بخشید تا پیشکش دیگر ما به مردم جهان باشد.»
فیلم مستند «چکچک»، که دربارهی آیینها و سنتهای کهن زرتشتی ساخته شده، برای نخستینبار در خانهی هنرمندان ایران به نمایش در آمد.