اردوی تابستانی انجمن جهانی زرتشتیان
در لندن برگزار میشود
پنجشنبه ۲ آگوست تا یکشنبه ۵ آگوست


آخرین زمان برای نامنویسی اول ژولای میباشد
بدلیل محدودیت پذیرش تنها برای ۱۰۰ نفر افرادی که هزینه اردو را تا پیش از اول ژولای پرداخت کرده اند در لیست قرار خواهند گرفت و پذیرش از تقاضا کنندگان جدید پس از تاریخ اول ژولای در صورت امکان پذیرایی قبول خواهد شد

ادامه نوشتار...

بایگانی برای دسته بندی »آبانگان «

  • Balatarin
  • Facebok
  • stumbleupon
  • Digg
  • Delicious
  • Greader
  • Twitter
  • FriendFeed

«جشن آبانگان»، ‌تلنگری برای ارج نهادن به آب

نگار پاکدل

جشن آبانگان برابر با دهمین روز از گاهشمار زرتشتی، به هنگامه‌ی برابری روز آبان‌‌ایزد با ماه آبان، برگزار می‌شود، جشنی به گرامیداشت ایزد آب. در ایران باستان بنابر گاهشماری که هنوز زرتشتیان از آن، بهره می‌جویند، همه‌ی روزهای ماه، نامی ویژه به خود داشته که برابر شدن نام روز و ماه شوندی(دلیلی) بوده برای برپایی جشن و سرور. جشن آبانگان یکی از این برابری‌ها و یکی از این بهانه‌های جشن و سرور است. البته جشن‌ها در ایران همواره پایه و بنیادی داشته‌اند که بی‌گمان تا همیشه درخور اندیشه است و نشان از اندیشمندی نیاکان ما دارد.
آبان به معنی آب است و آب یکی از چهار آخشیجی(عنصری) است که ایرانیان همواره در پاک‌نگه داشتن و نکوداشت آن کوشیده‌اند. در ایران باستان «آب»، جایگاهی والا داشته و نیز در «اوستا» بارها به ارجمندی آب اشاره شده است. در «آبان‌یشت»(بخشی در اوستا) بسیار در‌باره‌ی ارج و ارزش آب سخن رفته است. آناهیتا نیز به عنوان ایزد‌بانوی آب و باروری و پاکیزگی ارج و ارزش بسیار داشته و ایرانیان باستان، آناهیتا را سرچشمه‌ی همه‌ی آب‌های روی زمین می‌دانسته‌اند.
ادامه نوشتار…

  • Balatarin
  • Facebok
  • stumbleupon
  • Digg
  • Delicious
  • Greader
  • Twitter
  • FriendFeed

شکوه آب؛ جشن آبانگان

رستم شهریاری

عکس تزیینی است

سخن از جشن آبانگان(دهمین روز از ماه آبان «روز آبان ایزد» گاهنمای زرتشتی – برابر چهارم آبان ماه گاهنمای رسمی کشور) است، جشنی که در آن شکوه آّب، این آفریده‌ی اهورایی ستایش می‌شود.

سخن از ارزشمندی آب در ایران باستان است که چگونه نیاکان ما آن را سپند(:مقدس) دانسته و آلودن آن را روا نمی‌دانستند و در این سرزمین اهورایی با هر رنجی که بوده آب را از دل خاک بیرون کشیده و کشتزارها را سیراب می‌کردند و خرمی‌ و آبادانی را برای همگان، به ارمغان می‌آوردند.

ادامه نوشتار…