سورنا لطفینیا
«اردیبهشت در اوستا به عنوان زیباترین امشاسپند آورده شده است به همین شوند(:دلیل) زیباترین ماه سال نیز اردیبهشت است و در فرهنگ زرتشتی پاداش نیکیها در این ماه ١٠ برابر ماههای دیگر است. این کار جایگاه اردیبهشت را در سنت زرتشتیان میرساند و مردم در این روز به آتشکدهها میرفتند و به نیایش و شادی میپرداختند.»
اشکان خسرو پور
نمایشگاه «هنر ایران باستان»، از سوی دانشگاه کالیفرنیا، از ۱۴ آوریل تا ۹ می برابر با ۲۶ فروردینماه تا ۲۰ اردیبهشتماه، برگزار خواهد شد.
برزو پرستار
سرودهای «یَتا اَهو وَئیریو» و «اشم و هو» به «پیرامون یشت» نامزدند و آوازهی خود را از اینرو دارند که بهواسطهی ارزش پیامی و تاثیرهای صوتی و روانی در پایان بسیاری از سرایشهای اوستایی آورده میشود. در این نوشتار به بررسی ژرفای معنی سرود «یَتا اَهو وَئیریو» پرداخته میشود:
فرید شولیزاده
بهترین راه شناخت اشو زرتشت، این بزرگترین بینشمند جهان سروده های آسمانی گاتها است، سروده هایی که مردمی ترین سخنان جهان می باشند.
آنچه از شخصیت اشو زرتشت در گاتها بخوبی نمایان است، انسانی است که پیوسته از اهورامزدا می خواهد که به وی یاری کند تا با خرد
کورش محسنی
میدانیم که نیچه در نهان اندیشه های خود دلبستگی به سرزمین های خاوری و سد البته ایران باستان داشت. او در جایی دریغ میخورد که: “به جایِ این رومیان، چه خوب بود که ایرانیان سرورِ یونانیان میشدند.”
یا در جایی دیگر، گویا ایرانیان را نخستین کسانی میداند که به “بازگشت جاودانه ی زمان” باورمند هستند: “من میباید به یک ایرانی، به زرتشت، ادایِ احترام کنم. ایرانیان نخستین کسانی بودند که به تاریخ در تمامیّتِ آن اندیشیدند.”
حسن ظهوری
