کیومرث سامیا کلانتری
در یک روز دل گیر پاییزی بانو همسر سام داداشیرخادمی با کوله باری از غم و لحافی که بدو ش داشت وارد خانه اش در مزرعه کلانتر شد، اهالی بدیدارش امدند چون بیشتر عمرش را در پیرسبز گذرانده بود و کمتر در مزرعه کلانتر, بانو روی لحافی که تنها داراییش از پیر سبز بود و با خود اورده بود نشست و به احوال پرسی اهالی جواب داد و وقتی که اهالی رفتند، دخترش هما در کنارش بود و از وی پر ستاری کرد، ولی پرستاری از مادر دیری نپایید و بانو روی لحافی که تمام عمر یاورش بود جان داد.









«چُغازَنبیل» نیایشگاهی است باستانی و با پیشینهی بیش از ۳ هزار سال، که در جنوب باختری(:غربی) ایران و در استان خوزستان قرار دارد. این سازه از شهر باستانی شوش ۳۵ کیلومتر فاصله دارد. مسیر رسیدن به چغازنبیل از راه اهواز به شوش است اما جای دقیق آن میان شوشتر و شوش در کنار رود دز قرار دارد و این بیانکنندهی این است که هنگام ساخت زیگورات، شهرهای شوش و شوشتر هر دو وجود داشتهاند. (به پرستشگاههای پله مانند زیگورات گفته میشود)
قصر شیرین، این روزها از شهرهای مرزی ایران بهشما ر میآید. در این شهر، یادمانهای تاریخی و باستانی بسیاری میتوان یافت. آتشکدهای که به آتشکدهی چهارقاپو یا چهار قاپی نامور است، یکی از همین یادگارها است، یادگارها و یادمانهایی که گذر تاریخ و آمد و شد روزگار، هنوز نتوانسته آن را از پای درآورد.